Gedicht bij overlijden: 10 voorbeelden

Een gedicht bij overlijden als woorden vinden lastig is. In een gedicht staat het wellicht precies zo verwoord zoals jij je voelt. Of hoe de overledene was en in het leven stond. Gedichten of stukjes eruit worden vaak op de rouwkaart gezet. Het zegt iets over de overledene en over degene die achterblijven. Ook voor de afscheidsbijeenkomst kan een gedicht een uitkomst zijn. Ik doe vaak de suggestie een gedicht voor te dragen als iemand het moeilijk vindt zelf iets op papier te zetten. En wel graag wil spreken tijdens het afscheid.

Zelf heb ik bij het regelen van een uitvaart altijd het boek ‘Als je woorden zoekt: wanneer je in aanraking komt met de dood’ bij me, van Riet Fiddelaers-Jaspers. Een mooi boek met gedichtjes voor op een rouwkaart bijvoorbeeld. Op internet vind je natuurlijk ook veel voorbeelden van een gedicht bij overlijden. Vaak ingedeeld naar thema of (familie)band die je met iemand had. Ik heb er tien uitgezocht om hier te delen.

Gedicht bij overlijden (algemeen)

Als ik ga, moet je niet huilen

Als ik ga, moet je niet huilen
want echt weg ben ik eigenlijk niet
mijn lichaam is nu duizend dingen
heb daarom niet zoveel verdriet

ik ben de wind
ik ben de regen
ik ben de zon
ik ben het jonge gras
ik ben de sneeuw en duizend dingen
ik ben opnieuw degene die ik was

En als je wakker wordt, bekijk dan
de bomen en de blauwe lucht
kijk naar de vlinders en de bloemen
kijk naar de vogels in hun vlucht.

Want al die duizend dingen ben ik
sinds ik mijn lichaam achterliet
die duizend dingen zijn mijn leven
dus zie je, echt weg ben ik niet

Auteur onbekend

Bij overlijden moeder

Ik heb mijn moeder niet verloren,
daarvoor gaf ze mij teveel.
Wat ze me zei dat blijf ik horen,
van wat ik ben is zij mijn deel.
Ik kom haar overal tegen,
in wat ik doe en wat ik laat.
Zij was en blijft
voor mij een zegen
waarvan het spoor steeds
verder gaat.

Auteur onbekend

Gedicht bij overlijden vader

Papa’s mogen niet doodgaan

Er is eens een vogel gestorven
en een goudvis is ooit doodgegaan
en ook het konijn van Marieke,
daarvan was ik ondersteboven,
ik wist toen dat dood kon bestaan.
Maar papa’s die mogen niet doodgaan,
niet mijn vader die groot is en sterk.
Wat moet ik daar nu mee aan?

Eerst dacht ik: hij slaapt alleen maar,
hij rust gewoon een beetje uit.
Maar hij is zo koud en hij zegt niets,
er is geen enkel geluid.
Hij is zo stil als de sneeuw
in de vroegte van de morgen,
zo leeg als de jas aan de kapstok.
Trok hij zo zijn lichaam uit?

Waar is hij gebleven sindsdien?
Papa, ben je een engel geworden,
een onzichtbare engel met vleugels?
Wil je dan mijn beschermengel blijven,
ook al zal ik je niet kunnen zien?
Zo zal ik je dichtbij me weten,
want papa’s die mogen niet doodgaan,
wel engelen worden misschien.

Yvonne van Emmerik

Bij overlijden partner

je bent voorgoed zoals ze zeggen
voorgoed nu van ons heengegaan
maar voor wiens goed, bedenk ik dan
nu ik alleen moet verdergaan?
voorgoed is eeuwig en altijd
voorgoed is verder dan de tijd
voor goed, voor jou? voor mij voor slecht
dat meen ik eerlijk en oprecht

Boudewijn Knevels

Gedicht bij overlijden kindje

Eens hebben we haar gekregen
Zij was één grote belofte
Nu moeten we haar afstaan
Het wonder van haar geboorte
Het wonder van haar leven
En het wonder van haar dood
Zullen altijd bij ons blijven

Auteur onbekend

Gedicht bij overlijden door ziekte

Een kort maar krachtig gedichtje, wat bijvoorbeeld goed op een rouwkaart past.

Iedere dag werd de wereld kleiner
de mogelijkheden minder
de levenswil bleef
het leven niet.

Auteur onbekend

Overlijden opa / oma

Jouw mooie verhalen.
De koekjes bij de thee.
Stomme grappen.
Wijze lessen.
Wij dragen ze voor altijd mee.

Degene die altijd raad wist.
Degene die de pijn verzacht.
Ze is nu gaan slapen.
Maar straalt als lichtje in de nacht

Auteur onbekend

Gedichtje bij overlijden algemeen

Waar je ook bent, ik zou het niet weten.
Niet in afstand of tijd te meten.
Maar ik heb je bij me,
diep in mij,
daarom ben je zo dichtbij.

Auteur onbekend

Bij een gedenkmoment

En dan komt er de dag
dat we gedenken wie je was.
Jouw leven trekt aan ons voorbij,
we zien weer even: Zo was jij.

Je houding en je stille lach,
de lieve knuffel die je gaf,
je meeleven met iedereen,
je ging in stilte van ons heen.

Vandaag leeft jouw herinnering
als gouden rand rond onze kring.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Een beetje troost

Al wat sterft zal bloeien

de bomen komen uit de grond
en uit hun stam de twijgen
en ied’reen vindt het heel gewoon
dat zij weer bladeren krijgen
we zien ze vallen op de grond
en dan opnieuw weer groeien
zo heeft de aarde ons geleerd
dat ál wat sterft zal bloeien

Toon Hermans

Heb je een vraag over een gedicht bij overlijden, een toekomstige uitvaart of een meer algemene vraag? Bel of mail me gerust, ik sta je graag te woord.